Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Tot voor kort heeft het Rijksarchief voor Nederlandse Architectuur en Stedenbouw, gevestigd in dit gebouw [Het Nieuwe Instituut ed.] slechts incidenteel aandacht aan krakers en hun ruimtelijke productie besteed. In plaats daarvan heeft het zich grotendeels gericht op de ‘officiële’ architectuur van ‘echte’ architecten, die de eerste materialisatie van een bepaald gebouw ontwerpen. Een architecturaal archief moet misschien ook eens naar het afterlife van een gebouw kijken – naar de transformatie en toeëigening ervan, of naar de strijd die rond zo'n gebouw is gevoerd, met al z'n mislukkingen en successen Het documenteren van de strijd van krakers voor ruimte – gebouwen, terreinen, buurten – en de architecturale erfenis van hun inspanningen (geredde gebouwen, subculturele infrastructuur, vrije ruimtes) zou een interessant startpunt kunnen zijn.

Ondertussen zijn krakers gewoon aan het kraken. En dat zullen ze, verbod of geen verbod, gewoon blijven doen.

Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

René Boer, Marina Otero Verzier en Katía Truijen in samenwerking met de gemeenschappen van ADM, Plantage Dok, Poortgebouw, Wijde Heisteeg 7, Landbouwbelang en Vluchtmaat
Maud Vervenne (publicatie), Jakub Straka met Sepus Noordmans (installatie)
Johannes Schwartz
ZUS [Zones Urbaines Sensibles]
Cathy Brickwood, Aurora Bertoli

Dit project maakt deel uit van de programmalijn Landschap en Interieur en het dossier Een serie over het veranderende landschap.